Uzundan uzun yozmay qoʻydim. Bilmadim, insonda shunday vaqtlar ham boʻlar ekan. Yozishga boʻlgan ishtiyoqimni Alloh olib qoʻymasin deb duo qilaman.

Fikrlarim tarqoq boʻlsa ham, bir nechta gaplarni yozaman:

• Barchasi oddiy. Murakkab emas. Ammo inson oʻzi hammasini qiyinlashtiradi.
• Duoga yetishishga ba’zan bir qadam qolganda, harakatdan toʻxtab qolishadi.
• Erishilgan narsaning qadri qolmaydi, yoʻqotilgach qidiriladi.
• Hayotda biron narsaga erishilmasa, hayot toʻxtab qoladi deb oʻylashadi.
• Tushunish va tushuntirish qiyin boʻlgan zamondamiz.
• Haqiqatlarni toʻgʻri qabul qilolmaslik eng katta xatoyimiz.
• Vaqti-vaqti bilan hammasidan uzoqlashib, dam olib turish kerak.
• Hammaga yoqishga harakat qilma, zero, oʻzing ham hammani yoqtiravermaysan.
• Bu safar jim boʻl. Hech qanday soʻz aytma.
• Yaqinlaring haqqiga tez-tez duo qil.
• Qanday munosabat xohlasang, shuni insonlarga ham ulash.
• Kimdir yordam soʻrasa, Qodir qilgancha qoʻl choʻzish kerak. Alloh uni bekorga qarshimizga chiqarmaydi.
• Hech qachon “Hech qachon” dema.
• Ishonch juda qimmat narsa, biz esa uni arzonlashtiramiz.
• Sadoqat, vafo ifori sendan ufurib tursa ham, uni tushunmaydiganlar koʻp.
• Har bir qilingan xato - qayta takrorlanaversa u odatga aylanadi.
• Sogʻliqni hamma narsadan birinchi oʻringa qoʻy.
• Allohga yaqin boʻlsang, barcha goʻzal narsalar senga kelaveradi.
• Har narsaning badali bor.

Yana kelib qolsa yozarman. E’tibor uchun rahmat hammaga ✨